23.6.05

Chamadas

Levántaste unha mañá, un día normal como outro calquera, e recibes unha chamada do teu mellor amigo na que che informa da súa pronta voda e a túa conseguinte invitación ao evento. Vai pasando o tempo, ti evidentemente deixalo ir coa esperanza de que recúe, de que recapacite mentres estea a tempo mais finalmente non, ves que a data marcada chega e que a cousa non ten remedio. Preséntaste todo guapo, mesmo recén duchado, e participas do evento mais cun regusto amargo que che fai pensar no cambio de estatus por parte do teu compañeiro. Pensas, como é lóxico, que xa non vai ser a mesma cousa, que nunca máis será quen foi, tampouco lle das máis importancia. Todo transcurre con normalidade, remata o acto e marchan a correspondente viaxe de lúa de mel. De pronto, outro día, normal como o primeiro, recibes outra chamada anunciando o seu retorno e unha nova sorpresa, cal é??? Non se lles pode deixar sós, está claro. En fin, parabens para ambos e grande festa para todos.

2 comentários:

negritamsr disse...

Adrian, se supone que esto es de verdad, es decir, te ha pasado o te lo estás inventando en plan poeta? Se supone que tu amigo va a ser papá? Haber tío, un poco de.... más detalles y menos poesía!!

Multidão disse...

Todo o que digo é verdade. E si, vai se papá.